De Geschiedenis van de"Maine Coon"

En waarom een Maine Coon
Dinieldivider

De Geschiedenis

De Maine Coon komt als fenotype van de huiskat al eeuwen voor in New England; Maine en omliggende staten aan de noordoostkust van de Verenigde Staten.
Er zijn veel verhalen over de oorsprong van dit ras.
Een populair broodjeaapverhaal is dat de Maine Coon een kruising zou zijn tussen een lynx en een wasbeer.
Een ander, veel romantischer alternatief, is die over kapitein Samuel Clough uit Maine, de Franse Koningin Marie-Antoinette en haar katten.
Er zijn documenten bewaard gebleven dat tijdens de Franse Revolutie de kapitein meegewerkt zou hebben aan het smeden van complotten om de koningin naar de Verenigde Staten te krijgen. Er waren zes koninklijke langharige katten op het schip, die na de dood van Marie-Antoinette in Maine zijn gebleven en door sommigen worden gezien als voorouders van de Maine Coon.In werkelijkheid is de Maine Coon een afstammeling van een aantal langharige huiskatten en katten die het gen voor langhaar droegen die al vroeg naar Amerika zijn meegenomen door kolonisten uit Europa. Vanwege het in de winter vaak koude klimaat had en heeft het langharige fenotype daar een voordeel dus komen er relatief veel langharige dieren tussen de huiskattenpopulatie voor. De oorsprong van dit ras is terug te leiden naar de staat Maine in Noord-Amerika, met zijn korte zomers, koude winters met dikke pakken sneeuw en zijn ruige klimaat. Over het verleden van de Maine Coon doen vele verhalen de ronde. Concrete bewijzen zijn er echter niet en zo zal de oorsprong van de enige natuurlijke halflanghaar kat van Noord Amerika, altijd in mysterie gesluierd blijven.
Geïnteresseerd in de legenden

mainemap2

De legendes van de Main Coons

Dinieldivider

a. Eén van de meest bekende legenden is die van de kruising van een huiskat met een wasbeer. De staart van de Maine Coon vertoont grote gelijkenissen met de weelderige en gestreepte staart van de wasbeer (raccoon in het Engels). Een kruising tussen deze twee dieren is echter genetisch onmogelijk.

b: Een andere theorie is dat de huiskat zich zou hebben gekruisd met de lokale 'bobcats' in Maine. In de streek van Maine leven vele wilde katten waaronder de Bobcat, de Lynx en andere kleine wilde kattensoorten. Er zijn verslagen van ooggetuigen die de paring tussen de katten zouden hebben gezien. Bobcatkittens lijken in grote mate op de huidige Maine Coon kittens met een stevig lijfje, krachtige poten en pluimpjes op de oren. Dit is een aannemelijker idee dan de vermenging met de wasbeer. Echter, de genoemde wilde katten hebben een korte stompe staart; dit zou niet kunnen leiden tot de volle lange staart van de Maine Coon.

c.: De meest romantische mythe over de herkomst van de Maine Coon is die over Kapitein Samuel Clough uit Wiscasset (Maine), Marie Antoinette (koningin van Frankrijk) en haar koninklijke katten. Documenten bewijzen dat tijdens de Franse Revolutie complotten werden gesmeed om de koningin uit Frankrijk naar de Verenigde Staten te krijgen met medewerking van de kapitein. De koningin zou bij de kapitein en zijn familie gaan inwonen; de brieven die hij aan zijn vrouw schreef om het huis zo comfortabel mogelijk te maken voor de koningin bestaan zelfs nog. Het is een feit, dat de kapitein diverse dure spullen aan boord had van zijn schip, waaronder zes koninklijke langharige katten. Na de onthoofding van Marie Antoinette in Frankrijk eiste niemand de koninklijke spullen op; de katten bleven in Maine en worden door sommige gezien als de voorouders van de Maine Coon.

d.: Ook wordt er gedacht aan de Noorse boskat die werd meegenomen door de Vikingen op hun reizen naar de Verenigde Staten. De katten vertonen dan grote gelijkenissen met elkaar en aangezien schippers vaker katten op hun schip hielden, om knaagdierplagen te voorkomen, is het goed mogelijk dat ze hiervoor de goed jagende Noorse boskatten gebruikten.

e.: De evolutietheorie houdt zich het meest staande tussen al deze mooie legendes en mythes, ofwel 'de wet van de sterkste' waardoor er een natuurlijke selectie ontstaat. De eerste katten zullen met schepen zijn meegekomen naar de Verenigde Staten, waar ze aan land kwamen en rondzwierven. Dieren passen zich aan aan hun omgeving en het heersende klimaat. De zwakke stierven, de sterke overleefden en pasten zich aan aan het koude klimaat van Maine. De bewoners uit de staat Maine namen de kat onder hun hoede en gebruikten de kat op hun boerderijen als jager tegen knaagdieren.

Dinieldivider

Uiterlijk

De Maine Coon is een grote kat met een halflangharige vacht, een stevig skelet en een lange volle staart. Op latere leeftijd kan het ras vooral in de winter een imposante kraag rondom de kop en een langere beharing op de achterkant van de achterpoten ("broek") ontwikkelen. Veel dieren bezitten ook de recessieve eigenschap voor oorpluimpjes, iets dat door liefhebbers gewaardeerd wordt. Dit maakt de Maine Coon tot een imposantie verschijning. Maine Coons zijn seksueel actief vanaf een maand of zes maar zijn pas volledig lichamelijk uitgegroeid na ongeveer drie jaar. De kat weegt dan gemiddeld tussen de 5 en 9 kilo voor katers en 4 tot 6 kilo voor poezen.

Dinieldivider

Karakter

Ondanks het imposante voorkomen van de Maine Coon is het een bijzonder vriendelijke en energieke kat met een groot sociaal besef naar andere huisdieren en mensen toe. Uitzonderingen daargelaten zijn het relatief zelfstandige katten die goed alleen kunnen zijn. Desalniettemin, als de eigenaar er wel is zal de Maine Coon hem of haar vaak door het huis heen volgen en op een afstandje toekijken naar de bezigheden van het baasje. De Maine Coon niet echt een schootkat; De Maine Coon gaat liever naast of in de buurt van het baasje liggen. Heel typisch voor de Maine Coon is het creatief gebruik van de voorpoten om zaken vast te pakken, te eten en zelfs deuren te openen. Ook vinden de meeste Maine Coons water erg aantrekkelijk om mee te spelen. Je doet ze een groot plezier met een waterbak met stromend water.

Dinieldivider

Fok standaard en fok gegevens


Er kunnen tot op de dag van vandaag nieuwe katten aan het fokbestand van de Maine coon worden toegevoegd, met als voorwaarde dat deze kat daadwerkelijk uit Maine komt en aan de rasstandaard voldoet. Uniek voor het ras is dat het compleet gedocumenteerd wordt via een internationaal onderhouden on-line stambomendatabase zodat iedere eigenaar de afstamming tot de eerste "foundation" dieren in Maine en omstreken kan terugherleiden. Ook kan hiermee de inteeltcoëfficiënt berekend worden zodat de fok gerichter kan plaats vinden.

Dinieldivider

Het karakter van de Maine Coon


De Maine Coon staat bekend om zijn grote aanpassingsvermogen qua leefomgeving; hij kan op een appartement wonen maar ook intens genieten van de buitenlucht. De Maine Coon kan het prima vinden met katten en honden, en is snel gewend aan nieuwe huisgenootjes. Ze zijn altijd goedgehumeurd en worden vaak omschreven als de clown onder de katten met hun gekke capriolen en streken. Ze vermaken zich uren met de kleinste vliegjes of papieren propjes. Maine Coons kunnen de, op het eerste gezicht, meest onmogelijke houdingen aannemen om te gaan slapen, je vindt ze dan ook vaak slapend op hun rug. Onder het wilde, indrukwekkende uiterlijk schuilt een zachtaardig karakter, dat niet opdringerig is maar wel geniet van menselijke aandacht. Ze blijven speels tot op hoge leeftijd en vergeten hierbij af en toe hun grootte. Ze liggen niet vaak op schoot maar blijven wel altijd dicht in de buurt. Het zijn intelligente katten die een grote interesse hebben in hun omgeving, zelfs tot op het nieuwsgierige af. De meeste Maine Coons vinden stromend water geweldig en zijn zelfs niet vies van een regenbui. Typische eigenschappen van Maine Coons zijn het 'babbelen' tegen hun baasjes en het eten met hun voorpootjes; ze scheppen als het ware het eten uit het bakje. De meeste mensen zijn verbaasd als ze voor het eerst het zachte stemgeluid van een Maine Coon horen, je zou een heel ander geluid verwachten als je kijkt naar het formaat en uiterlijk van de kat. Van de meeste Maine Coon houders zul je horen dat als ze eenmaal een Maine Coon in huis hebben (gehad) ze niets anders meer willen, er wordt gekscherend gepraat over 'het coon-virus'

Dinieldivider

Tentoonstellingen en Shows


Lang voordat de bekende kattententoonstellingen ontstonden (rond 1830), organiseerden de bewoners van Maine al festivals en markten. Niet zelden werden daar ook de Maine Coon katten gesignaleerd. De festivals groeide rond 1860 uit tot diverse wedstrijden waaronder schoonheidswedstrijden tussen de 'Coons', zoals het ras toen genoemd werd. In 1870 wordt de Maine Coon als ras erkend op de grotere kattenshows. De Maine Coon was een geliefde kat op deze wedstrijden. Met het populairder worden van de tentoonstellingen groeide ook de belangstelling naar de uitheemse Europese kattensoorten. Na de benoeming van een Maine Coon als beste op de show (BIS) in 1911 verdween de Maine Coon langzaam weer naar de achtergrond. Bewonderaars van het ras brachten de Maine Coon rond 1970 weer terug op het toneel. Het ras is op dit moment één van de populairste rassen in Nederland.

Dinielbedankttext